از حارث بن فضيل روايت كرده‌اند كه مهاجران حبشه نهانى برون شدند و يازده مرد و چهار زن بودند و سواره و پياده به شعيبه رسيدند و خدا مسلمانان را توفيق داد كه وقتى آنجا رسيدند دو كشتى از تجار آماده بود كه آنها را به نصف دينار سوى حبشه برد . سفرشان در رجب سال پنجم بعثت پيمبر بود . قرشيان به تعاقب آنها برخاستند و چون به دريا رسيدند مسلمانان رفته بودند و به آنها دست نيافتند و چون مسلمانان به حبشه رسيدند آسوده شدند و كسى متعرض دين آنها نبود . از محمد بن سعد واقدى روايت كرده‌اند كه زنان و مردان مهاجر حبشه اينان بودند : عثمان بن عفان با زنش رقيه دختر پيمبر خداى . ابو حذيفة بن عتبة بن ربيعه با زنش سهله دختر سهيل بن عمر . زبير بن عوام بن خويلد بن اسد . مصعب بن عمير بن هاشم بن عبد مناف بن عبد الدار . عبد الرحمن بن عوف بن عبد عوف بن حارث بن زهره . ابو سلمة بن عبد الاسد بن هلال بن عبد الله بن عمرو بن مخزوم با زنش ام سلمه دختر ابى امية بن مغيرة بن عبد الله بن عمر بن مخزوم . عثمان بن مظعون جمحى . عامر بن ربيعه عنزى با زنش ليلى دختر ابى حثمه . ابى سبرة بن ابى رهم بن عبد العزى عامرى . حاطب بن عمرو بن عبد شمس . سهيل بن بيضا از بنى حارث بن فهر عبد الله بن مسعود هم پيمان بنى زهره ابو جعفر گويد : بعضى ديگر گفته‌اند مسلمانانى كه سوى حبشه مهاجرت كردند به جز فرزندان كوچكى كه همراه داشتند يا آنجا متولد شدند ، اگر عمار بن